De brief (verstuurd via e-mail)

Twee gasten staan bij een snackbar

Beste meneer/mevrouw,

Sinds enkele maanden ben ik de zogeheten waardige bezitter van een klein snackbarretje in hartje Amsterdam. De zaken lopen slecht en mijn vrouw zaliger zal lang treuren als ze zou zien in wat voor een misère ik leef met onze vier kinderen. De zaak draagt haar naam. Ziet u, ik ben alleenstaand allochtoon en ik heb niet veel geld als startend ondernemer. Ik leef in een flat, waarvan ik het adres niet aan u kan geven, omdat de belastingdienst mij zoekt en wie weet bent u wel een informant. Het is niet alsof ik niet in u wil geloven, maar ik heb afgeleerd mensen te vertrouwen. Vooral jullie Nederlanders, hoewel ik dit niet met racistische bedoelingen zeg. Denkt u alstublieft geen kwaad van me, maar u merkt al, ik ben reeds vaak genoeg verlinkt om nog in zulke valstrikken te geraken. Mijn leven is een aaneenschakeling van moeilijke gebeurtenissen en pijnlijke ervaringen.

U moet dan ook inzien wat een uiterst belang deze oproep in zich draagt. Om mijn zaak beter te laten lopen en mijn kinderen te voeden ben ik van plan op de zoekmachine Google een advertentie te plaatsen met het product waar ik mij het meeste in thuis voel: de frikadel! En wat mij nou zo verontrust is de taalverloedering in Nederland, wat voor mij van groot belang is. Mijn hele leven ben ik namelijk goed opgevoed in het land waar ik vandaan kwam. Ik ben sowieso een man van principes en de dood van mijn vrouw heeft dit gevoel nogmaals versterkt. Maar moet ik deze principes voortzetten en daar waar de Nederlander faalt de correctheid handhaven, of denken aan het geld waarom ik zo verlegen zit en mijn principes de rug toe keren?

Toen ik namelijk ging zoeken vond ik de spelling ‘frikandel’ – zoals u ongetwijfeld weet de verkeerde vorm – veel vaker dan het woord ‘frikadel’ – de enigste enige juiste spelling (om precies te zijn 17.000 hits tegen 10.000) Maar als ik mij overgeef aan de financiële kant van het verhaal en dus mijn zaak laat verschijnen wanneer mensen ‘frikandel’ in tikken, zullen mijn principes verloederd raken en mijn zaak misschien niet serieus genomen worden. Daar heb je weer zo’n allochtoon, zullen ze dan denken; terwijl ik meer ingeburgerd ben dan zij! De andere kant van het verhaal hoef ik u natuurlijk niet uit te leggen. Ik blijf trouw aan mijn principes en krijg met een weliswaar correct gevoel tweekeer minder klanten.

Wat kan ik het beste doen en is deze advertentieaanpak sowieso wel een verstandige?

Graag hoor ik snel van u.

Met vriendelijke groet,

Akähre

En ik zou van ze horen. Verschillende taalfreaks reageerde in geringe tijd op het aan hun voorgelegde vraagstuk. De briefwisselingen (per e-mail) staan hieronder.

Houdt u er rekening mee dat dit niet alle gesprekken zijn, aangaande dit onderwerp; er zullen spoedig meer volgen. Verder zal het merendeel van deze conversaties ook nog een vervolg kennen, dus blijf eventuele updates bijhouden voor verdere ontwikkelingen.